Published by Sarah Uzunlar, ProMosaik Poetry Senin Yüzünden - Niyazi Yıldırım Gençosmanoğlu Taşı aş diye yedirdiler senin yüzünden Boğazımıza dizildi taştan lokmalar. Ve yalnız zehir İçtik su diye yudum yudum senin yüzünden... Halimizi hatırımızı soran olmadı. Kırk katır mı kırk satır mı diye sordular hep; Katırla satır arasında gidip gelirken, katıra bindirip satırı indirdiler. Senin Yüzünden. Uzadıkça uzadı kara gecelerimiz azap sakızı gibi. Sabahı masallarda dinledik. Kara topraktan başka sadık yâr bulamadık Veysel misâli. Onun göğsünde dindirdik acılarımızı. Toprak okşadı saçlarımızı. Bir kan lekesi sırtımızda ve toprağın eli alnımızda... Senin Yüzünden. Tanımadığımız hicranlar, hiç görmediğimiz ıstıraplar, selâmımız sabahımız olmayan kederler çaldı kapımızı. Hepsi de bildiği adres bizim ki! ... Nasıl iş bilmem ki... Çat kapı biri düştü hergün. Buyur ettik 'Tanrı misafiridir' diye Yemedik yedirdik; Giymedik giydirdik. Yetemediğimiz an olmadı. Ömrümüzü yedirdik d...