Published by Eldar Chabanov, ProMosaik Poetry  Ğazel - Izziy Abdul Aziz Afif-zade Kendimi kendim ile kendim perişan eyledim, Aldanup zahid sözüne, ğayre iz‘an eyledim. Eyleyüp Hadi hidayet çünki geldim kendime, Kendimi kendimle bilüp, hake eksan eyledim. Kendimi saldıqça hake, izdiyad oldı ziyad, Soñra kesretten geçüp, ben kesb-i irfan eyledim. Dil Hüması sayd-ı dildara deruniy azm idüp, Dam-ı tevhid içre kendim arz-ı canan eyledim. Kendime izzet bilüp kendi vucudım yöqluğın, Dam u daneden geçüp, kendimi sultan eyledim. Kendiñe kendiñ gerekse, bileger sen kendiñi, “Men aref...” sırrını, zahid, keşf u ilyan eyledim. Çünki geldim, Izziya, kendime, bildim kendimi, Kendi derdime yine kendimi derman eyledim.