Published by Eldar Chabanov, PromoSaik Poetry Qoşma - Aşıq Umer Elâ gozleriñe qurban olduğım, Üzüñe baqmaya doyamadım ben, Ibret içün gelmiş derler cıhana, – Noqtadır beñleriñ, sayamadım ben. Aşqıñ ateşıdır, sinemi yaqan, Lutfuña erermi cevriñi çeken, Qollarıñ boynuma dolanmış iken, Seni op'melere qıyamadım ben. Terk eyledim ağalarım, beylerim, Boz-bulanıq seller gibi çağlarım, Anıñ içün ben ah idüp ağlarım – Ayrılıq oduna doyamadım ben. Qaldı deli goñül, qaldı ep yasta, Mevlâm, erdır beni murada, qasda, Aşıq Umer eydür: sevgili dosta Allah Ismarladıq diemedim ben.

Published by Eldar Chabanov, ProMosaik Poetry  Ğazel - Izziy Abdul Aziz Afif-zade Kendimi kendim ile kendim perişan eyledim, Aldanup zahid sözüne, ğayre iz‘an eyledim. Eyleyüp Hadi hidayet çünki geldim kendime, Kendimi kendimle bilüp, hake eksan eyledim. Kendimi saldıqça hake, izdiyad oldı ziyad, Soñra kesretten geçüp, ben kesb-i irfan eyledim. Dil Hüması sayd-ı dildara deruniy azm idüp, Dam-ı tevhid içre kendim arz-ı canan eyledim. Kendime izzet bilüp kendi vucudım yöqluğın, Dam u daneden geçüp, kendimi sultan eyledim. Kendiñe kendiñ gerekse, bileger sen kendiñi, “Men aref...” sırrını, zahid, keşf u ilyan eyledim. Çünki geldim, Izziya, kendime, bildim kendimi, Kendi derdime yine kendimi derman eyledim.